جوشانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) (مص م.) نک جوشاندن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) (مص م.) نک جوشاندن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جوشانیدن . [ دَ ] (مص ) بغلیان آوردن . تغلیه . اغلاء. جوشاندن : باد اگر آتش تنزیل بجوشاند مرد داناش بتأویل دهد تسکین . ناصرخسرو. در تموزی که حرورش دهان بجوشانیدی . (گلستان ). رجوع به جوشاندن شود.