جوش کوره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جوش کوره . [ ش ِ رَ / رِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مواد مختلفی که در نتیجه ٔ ذوب سنگهای معدنی در کوره متحجر شوند و باقی مانند. این مواد بیشتر از ترکیبات املاح قلیایی هستند که چون سبکترند بر روی توده ٔ مذاب کوره به صورت کفی قرار میگیرند و کم و بیش با فلزات مختلف مخلوطند و پس از سرد شدن سنگهایی پر خلل و فُرَج با وزن مخصوصهای متفاوت بوجود می آورد. اقلیمیا. کلیمیا. (فرهنگ فارسی معین ).