جوزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جوزه . [ زَ / زِ ] (اِ) جوجه . جوژه : تا سحر هر شب چنانچون می طپم جوزه ٔ زنده طپد بر بابزن . آغاجی . رجوع به جوجه شود. ◄ غوزه ؛ کشکله . جوزه ٔ پنبه بود که از او پنبه بیرون کنند. گوزه ٔ پنبه . (مهذب الاسماء) (اسدی ).
جوزه . [ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان حومه ٔ بخش دستجرد خلجستان شهرستان قم دارای ٢١٥ تن سکنه . آب آن از قنات و محصول آن غلات، بنشن و انگور و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١). از دیه های وره . (تاریخ قم ص ١٣٨).