جودت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جودت . [ ج َ / جُو دَ ] (از ع، مص ) نیک بودن . خوب شدن . نیکو گشتن . ◄ (اِمص ) نیکویی . خوبی . (فرهنگ فارسی معین ). نیکی . (غیاث اللغات ). ♦ جودت ذهن ؛ تیزهوشی . حدت ذهن . ♦ جودت رأی ؛ دها. ♦ جودت فکر ؛ خوش فکر بودن . ♦ جودت فهم ؛ صحت انتقال از ملزومات بسوی لوازم باشد چنانچه در اصطلاحات سید جرجانی است . (کشاف اصطلاحات الفنون ). زودیابی . خوش فهمی . ◄ نیک دویدن اسب . تیزرفتاری اسب . (غیاث اللغات ). نیک رو شدن اسب . (المصادر زوزنی ). رجوع به جودة شود.