جواری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ) (اِ.) ذرت، بلال.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ) (اِ.) ذرت، بلال.
(جَ) [ ع. ] (اِ.) جِ جاریه. ۱- کنیزکان. ۲- کشتیهای بزرگ.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جواری . [ ج َ ] (ع اِ) ج ِ جاریة. کنیزکان . دختران . اماء. (منتهی الارب ) : جمعی از جواری و سراری پدرش در آن قلعه بودند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). بنده زاده آن خداوند مجید زاده ازپشت جواری و عبید. مولوی . ◄ کشتی های بزرگ . کشتیهای رونده . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ترتیب عادل ) (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ) : بفرمود تا جواری و منشآت و مراکب و سفائن را ترتیب سازد. (بدایعالازمان فی وقایع کرمان ). رجوع به جاریة شود.
جواری . [ ج َ ] (اِ) در تداول اهالی خراسان ذرّت را گویند.