جنکوک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جنکوک . [ ج َ ] (ص ) کسی را گویند که از بیماری برخاسته باشد و قوت رفتار نداشته باشد. (برهان ). رجوع به جنکلوک شود.