جندعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جندعة. [ ج ُ دُ ع َ ] (ع اِ) حباب که بر بالای آب از باران نمودار شود. ج، جَنادِع . ◄ جانور خزنده ٔ موذی یا هر جانوری که ازآن گزند و زحمت رسد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (ص ) بی خیر و برکت، گویند: رجل جندعة؛ یعنی مردی که خیری در او نیست . (از اقرب الموارد).