جندان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جندان . [ ج ُ ] (اِخ ) شهریست بزرگوار از شهرستانهای چین . (حدود العالم ) : رسیدند زی شهر جندان فراز سیه خیمه زد در نشیب و فراز. رودکی (از حفان ).
جندان . [ ج ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان رودشت بخش کوهپایه ٔ شهرستان اصفهان واقع در ١٢هزارگزی جنوب خاوری کوهپایه و ١١هزارگزی جنوب شوسه ٔ اصفهان به یزد. موقع جغرافیایی آن جلگه و هوای آن معتدل است . سکنه ٔ آن ٤٩٤ تن . آب آن از زاینده رود و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).