جنبتین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جنبتین . [ جُم ْ ب َ ت َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ جنبة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ♦ ذوجنبتین ؛ دارای دو جنبه . دوپهلو.