جمحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمحی . [ ج ُ م َ حی ی ] (اِخ ) محمدبن سلام بن عبداﷲ، مکنی به ابوعبداﷲ. از ادیبان و دانشمندان بزرگ است . احمدبن حنبل و ثعلب نحوی نزد وی تحصیل مراتب علمی کرده اند. او راست : کتاب طبقات الشعراء. این کتاب در مصر به سال ١٩٢٠ م . به چاپ رسیده است . وی به سال ٢٣٢ هَ . ق . درگذشت . (معجم المطبوعات ص ٧٠٨) (ریحانة الادب ج ١ ص ٢٧٩). و رجوع به لباب الانساب شود.
جمحی . [ ج ُ م َ حی ی ] (اِخ ) زیدبن عبداﷲاز محدثان است . رجوع به ریحانة الادب ج ١ ص ٢٧٩ شود.