جمجمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمجمة. [ ج ُ ج ُ م َ ] (ع اِ) کاسه ٔ سر یا استخوانی که در آن دماغ است . ج، جمجم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ نوعی از پیمانه است . (منتهی الارب ). ◄ چاه در شوره زار. ◄ قدح چوبین . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ چوب قلبه که در آن آهن تعبیه کنند. (منتهی الارب ). ج، جماجم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
جمجمة. [ ج َ ج َ م َ ] (ع مص ) سخن ناپیدا گفتن . (منتهی الارب ). ◄ پنهان داشتن چیزی در دل . ◄ هلاک گردانیدن . (منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد).