جمالی

جمالی . [ ج ُ لی ی ] (ع ص ) استوارخلقت : رجل جمالی ؛ مرد استوارخلقت . (منتهی الارب ). مرد سطبراعضاء و تام الخلقه . (اقرب الموارد). مردی بزرگ خلق . (مهذب الاسماء) (آنندراج ). و همچنین جمل جمالی . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء).

جمالی . [ ج َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان برقه بخش بشرویه شهرستان فردوس واقع در ٢٠هزارگزی باختر بشرویه و ٨ هزارگزی شمال مالرو عمومی بشرویه به طبس . موقع طبیعی آن دامنه و هوای آن گرمسیری است . سکنه ٔ آن ١٨ تن . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩). یکی از مزارع و قرای طبس است . (مرآت البلدان ج ٤).

جمالی . [ ج َ ] (اِخ ) از قرای کوهمره ٔ فارس است . (مرآت البلدان ج ٤).