جمال الدین

جمال الدین . [ ج َ لُدْ دی ] (اِخ ) محمدبن مکرم بن علی بن منظور انصاری افریقی مصری معروف به ابن منظور و مکنی به ابوالفضل از بزرگان علم ادب است . تألیفاتی دارد. او راست : ١ - لسان العرب . این کتابی است بزرگ مشتمل بر همه ٔ لغات عرب و به سال ١٢٩٩ هَ . ق . در قاهره بچاپ رسیده است . ٢ - اطایب اوقات الاصائل و الاسحار. ٣ - انتشار الازهار فی اللیل و النهار. ٤ - سرور النفس بمدارک الحواس الخمس . ٥ - مختار الاغانی . ٦ - مختصر تاریخ بغداد سمعانی . ٧ - مختصر تاریخ دمشق ابن عساکر. ٨ - مختصر مفردات ابن بیطار. وی به سال ٧١١ یا ٧١٦ هَ . ق . در ٧٩ سالگی یا ٨١ سالگی در مصر درگذشت . (الاعلام زرکلی ) (کشف الظنون حاجی خلیفه ) (معجم المطبوعات ) (ریحانة الادب ج ١ ص ٢٧٨). و رجوع به ابن منظور جمال الدین در همین لغت نامه شود.

جمال الدین . [ ج َ لُدْ دی ] (اِخ ) عبدالرحمان بن علی مکنی به ابوالفرج و معروف به ابن جوزی . رجوع به ابن جوزی ابوالفرج در همین لغت نامه شود.

جمال الدین . [ ج َ لُدْ دی ] (اِخ ) عبدالرحمان بن علی اموی قوصی اسنائی از مشاهیر ادبا و شعرا بود. وی به سال ٥٥٠ هَ . ق . در قصبه ٔ اسناء از صعید مصر بدنیا آمد و در قصبه ٔ قوص بتحصیل دانش و علم اشتغال ورزید و به سال ٦٢٥ هَ . ق . در دمشق درگذشت و در کوه قاسیون بخاک سپرده شد. (ریحانة الادب ج ١ ص ٢٧٦) (قاموس الاعلام ).