جمال الدین گیلانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمال الدین گیلانی . [ ج َ لُدْ دی ن ِ ] (اِخ ) یکی از بزرگان صوفیه و مرشد شیخ صفی الدین است . گویند نسبت خرقه ٔسید جمال الدین به جنید بغدادی می پیوندد. وی از جمله کبار اولیاست و منشآت نظم و نثر دارد. در نظم عربی و فارسی دستی قوی داشته است . (مجالس النفایس ص ٣٢٠).و رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٤ ص ٤١٥، ٤١٦ شود.