جمال الدین خجندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمال الدین خجندی . [ ج َ لُدْ دی ن ِ خ ُ ج َ ] (اِخ ) عوفی وی را در شمار بزرگان شعرای عراق نام برده و اشعار و غزلیاتی از او نقل کند. او راست : ای ز نرگس قدمت خودبین تر وز بنفشه کلهت پرچین تر دمبدم آن رخ گلرنگ خوشت هست از باد سحر گلچین تر رحمتی در دل سنگین آور ای ز جانم دل تو سنگین تر ای که بر خاک درت باد صباست ناتوان تر ز من و مسکین تر تلخی پاسخت آخر تا کی ای دهانت ز شکر شیرین تر. رجوع به لباب الالباب محمد عوفی ص ٢٢٠ شود.