جمال آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمال آباد. [ ج َ ] (اِخ ) از قرای سبزوار، هوایش ییلاقی، آبش از قنات، این ده دوازده خانوار سکنه دارد.(مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٦٤). دهی از دهستان براکوه بخش جغتای شهرستان سبزوار واقع در ٥٥هزارگزی خاور جغتای و ٥هزارگزی جنوب راه آهن . موقع جغرافیایی آن جلگه وهوای آن معتدل است و سکنه آن ٤٥٥ تن . آب آن از قنات و محصول آن غلات، پنبه، زیره و شغل اهالی زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
جمال آباد. [ ج َ ] (اِخ ) دهی است در آخر خاک خمسه و اول آذربایجان . (مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٦٤).
جمال آباد. [ ج َ ] (اِخ ) از مزارع حومه ٔ کاشان است . (مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٦٤).