جمار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ) [ ع. ] (اِ.) جِ جمره ؛ سنگریزهها.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ) [ ع. ] (اِ.) گروهی از مردم که در جایی گرد آیند، جماعت.
(جَ) [ ع. ] (اِ.) جِ جمره ؛ سنگریزهها.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمار. [ ج َ ] (ع اِ) جماعت . (منتهی الارب ). گروهی از مردم که در جایی گرد آیند. (فرهنگ فارسی معین ).
جمار. [ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ جمرة. سنگریزه ها. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) : پس از میقات حج و طوف کعبه جمار و سعی و لبیک و مصلی . خاقانی . ♦ جمارالحج ؛ سنگریزه هایی را گویند که بدانها رمی شود. (منتهی الارب ). رجوع به جمرات شود. ♦ جمار ثلاث ؛ رمی سه سنگ ریزه که از مناسک حج است . رجوع به جمرات شود. ۩ (اصطلاح عرفان ) جمار ثلاث نزد صوفیه عبارت است از نفس، طبع و عادت . رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون در ذیل کلمه ٔ حج شود.
جمار. [ ج ُم ْ ما ] (ع اِ) پیه خرمابن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). جامور. (اقرب الموارد). مغز تنه ٔ درخت خرما. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ جوانه های نوک شاخه ٔ خرما. (فرهنگ فارسی معین ). ج، جمارات . (از اقرب الموارد).