جماجم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جماجم . [ ج َ ج ِ ] (اِخ ) رسته ای است بجرجان . (منتهی الارب ). کوچه ای است به گرگان (جرجان ). (لباب الانساب ). رجوع به جماجو و جماجان و جماجم شود.
جماجم . [ ج َ ج ِ ] (اِخ ) (دیر ...) موضعی است نزدیک کوف__ه و وقعه ٔ ابن اشعث با حجاج در آن اتفاق افتاد. (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).
جماجم . [ ج َ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ جُمجُمَة، بمعنی چوب قلبه که در آن آهن تعبیه کنند و چاه در شوره زار. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به جمجمه شود. ◄ مهتران و قبیله ها. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).