جلودی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جلودی . [ ج ُ دی ْی ] (ع ص نسبی ) نسبت است به جلود ج ِ جلد. ◄ دباغ . (ناظم الاطباء).
جلودی . [ ج َ دی ْی ] (ص نسبی ) نسبت است به جَلود شهری در افریقیه . (از معجم البلدان ). رجوع به جلود شود.
جلودی . [ ج ُ ] (اِخ ) نام راویه ٔ مسلم . (منتهی الارب ).