جلودار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جُ لُ) [ تر - فا. ] (ص فا. اِمر.)<BR>۱- کسی که زمام اسب ارباب خود را در دست گرفته راه برد.<BR>۲- طلایه، پیش قراول. ؛ ~ کسی بودن توان مبارزه با آن کس را داشتن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جُ لُ) [ تر - فا. ] (ص فا. اِمر.)<BR>۱- کسی که زمام اسب ارباب خود را در دست گرفته راه برد.<BR>۲- طلایه، پیش قراول. ؛ ~ کسی بودن توان مبارزه با آن کس را داشتن.<br>