جلواخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جلواخ . [ ج ِ ] (ع ص ) وادی فراخ پرآب . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). و در حدیث اسراء است : فاذاً بنهرین جلواخین ؛ ای واسعین . (منتهی الارب ). ◄ تپه ٔ بزرگی که نصف وادی یا دوسوم آنرا بگیرد. (از اقرب الموارد). التعلة التی تعظم حتی تصیر نصف الوادی او ثلثیه . (اقرب الموارد).