جقشاباط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جقشاباط. [ ج َ ] (مغولی، اِ) جغشاباط. نام یکی ازماههای مغولی است : هلاکوخان اغروق را در خانقین رها کرده، عازم شد و هفتم جقشاباطای (ماه جقشاباط) موغا ییل، موافق یازدهم محرم سنه ٔ ستمأئة الهجریة به طرف شرقی فرود آمد. (جامع التواریخ رشیدی چ بهمن کریمی ج ٢، ص ٧١٠). در یازدهم جقشاباط (بلو) آی از موغا ییل موافق نهم محرم سنه ٔ سته و خمسین و ستمائة بایجونویان و بقاتیمور و سونجاق به موعدی که بود از راه دوجیل از دجله گذشته به حدود نهر عیسی رسیدند. (جامع التواریخ رشیدی چ بهمن کریمی ج ٢، ص ٧٠٩).