جفیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفیل . [ ج َ ] (ع ص، اِ) بسیار. کثیر. (از اقرب الموارد). آنچه به بسیاری وصف کنند آنرا. (منتهی الارب ). ◄ آنچه بریده شود از زراعت وقت کلانی .(از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ پشم .(از ذیل اقرب الموارد). پشم بسیار. (منتهی الارب ).
جفیل .[ ج ِف ْ ف ] (ع ص، اِ) جفول . اسب ترسو و رمنده . ◄ ترسو. بزدل . ترسان از سایه ٔ خود. خائف . ◄ بدگمان . ظنین . (دزی ). رجوع به جفول شود.