جفت گیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفت گیری . [ ج ُ ] (حامص مرکب ) دو چیز را به هم جفت کردن . (نظام ). دو چیز را نیک بهم پیوستن . ◄ حالت جستن نر بر ماده . جفت گرفتن نر ماده را. فراهم آمدن و جماع کردن نر با ماده . گشن گیری . اندماج . ◄ نر و ماده را به یکدیگر نزدیک کردن به قصد نتاج و باروری .