جفاکش

جفاکش . [ ج َ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) تَرّ. (منتهی الارب ). محنت کش . سخت جان . سختی بین . (مجموعه ٔ مترادفات ص ٢٢٢). جفاکشنده . جفابرنده . جفابردار. متحمل جفا. آن که جفا و بیداد را تحمل کند : همه عالم آگهی شد که جفاکش توام نیم از دل تو آگه که وفاگر منی . خاقانی . وفا خواهی جفاکش باش حافظ فان الربح و الخسران فی التجر. حافظ. رجوع به جفابردار شود.