جفا کاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفا کاری . [ ج َ] (حامص مرکب ) عمل جفاکار. جفاکار بودن . کار جفاکار. جفاپیشگی . ستمگری . بیدادگری . ستم ورزی : ز ایام و ز هرک ایام پرورد به نسبت جز جفاکاری نیاید. خاقانی . بد بود از کسی جفاکاری که از او چشم دوستی داری . مکتبی .