جغومی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جغومی . [ ج َ ] (اِخ ) عبیداﷲبن محمدبن سلیمان الفهرویی الجغومی البغدادی مکنی بابی محمد محدث که از پدرش محمد و از جعفر فاریابی و جز آنان روایت کرد و بشری بن عبداﷲ الفاتنی و ابوالقاسم التنوخی و جز آنان از وی روایت دارند. جغومی بسال ٣٧٦ هَ . ق . درگذشت .(اللباب فی تهذیب الانساب ج ١ ص ٢٣١ و ج ٣ ص ٢٢٩).