جغشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جغشت . [ ج َ غ َ ] (اِ) جغش . جغازه . سبزی و تره ای است که در بهار پیش از همه ٔ سبزیهاو تره ها برآید و با سرکه خورند و نان خورش سازند. (برهان ). مثل مردم خراسان است که : جانی به جغشت کشیدم ؛یعنی، از عسرت و تنگی به فراغت رسیدم . (آنندراج ).