جعشوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جُ) [ ع. ] (ص. اِ.)<BR>۱- گدا.<BR>۲- مرد پست و زشت روی.<BR>۳- مرد دراز و کوتاه. ج. جعاشیش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جُ) [ ع. ] (ص. اِ.) ۱- گدا. ۲- مرد پست و زشت روی. ۳- مرد دراز و کوتاه. ج. جعاشیش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جعشوش . [ ج ُ ] (ع ص ) مرد دراز. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). مرد خرد و باریک . (مهذب الاسماء). ◄ مرد کوتاه . جعشم . از لغات اضداد است . (منتهی الارب ). ◄ پست و فرومایه . (اقرب الموارد). ◄ زشت روی حقیرجثه . (منتهی الارب ). ج، جعاشیش . و نیز رجوع به جعسوس شود.