جعدمویان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جعدمویان . [ ج َ ] (اِ مرکب ) ج ِ جعدموی . دارندگان موی مجعد. آنان که موی مرغول و پرچین وشکن دارند : جعدمویانت جعد کنده همی ببریده برون تو پستان . رودکی . صد از جعدمویان زرین کمر صد اسب گرانمایه با ساز زر. فردوسی .