جص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جص . [ ج َص ص ] (ع مص ) آه و ناله کردن از شدت تنگی طناب بر گردن . (المنجد).
جص . [ ج َص ص / ج ِص ص ] (معرب، اِ)معرب گچ است . صاحب لسان العرب مینویسد: ابن درید گوید جِص درست است و جَص گفته نمیشود و جص عربی نیست ازکلام عجم است و لغت اهل حجاز در جص، قَص ّ است . رجوع کنید به گچ در همین لغت نامه : و اساس از سنگ و گچ است و به آجر و جص طاق بسته اند. (تاریخ قم ص ٨١). ◄ جبسین . جفصین . ژیپس . رجوع به جبسین در همین لغت نامه شود.