جشن بزرگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جشن بزرگ . [ ج َ ن ِ ب ُ زُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوروز خاصه است و آن روز ششم فروردین ماه قدیم باشد و آن روز خرداد نام دارد. (برهان ). ششم فروردین مه باشد و آنرا نوروز خاصه گویند. (آنندراج ). نوروز بزرگ . نوروزخاصه . روز ششم (خرداد روز) از ماه فروردین که در آن شاهان و بزرگان جشنی بزرگ بر پا میکردند. ابوریحان بیرونی در کتاب التفهیم لاوائل صناعة التنجیم پس از ذکر روز اول فروردین نوشته است : و آنچ از پس اوست ازین پنج روز همه جشنهاست و ششم فروردین ماه نوروز بزرگ دارند، زیراک خسروان بدان پنج روز حقهای حشم و گروهان [ و بزرگان ] بگزاردندی و حاجتها روا کردندی، آنگاه بدین روز ششم خلوت کردندی خاصگان را. و اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین آن است که اول روزی است از زمانه و بدو فلک آغازید گشتن را. (التفهیم ص ٢٥٣).
جشن بزرگ . [ ج َ ن ِ ب ُ زُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) جشنی که شکوه و جلال بسیار داشته باشد. جشنی که دستگاه و دامنه ای وسیع داشته باشد.