جشم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جشم . [ ج ُ ش َ ] (اِخ ) (بنی ...) از قبیله های عرب است که با بنی شیبان در تهامة اقامت داشت : اعزز علی تغلب بما لقیت اخت بنی الاکرمین من جشم . (از عقدالفرید).
جشم . [ ج ُ ش َ ] (اِخ ) نام بنده ای است حبشی که حارث بن لؤی را حضانت کرده و ازاین رو فرزندانش را بنوجشم گویند. (تاج العروس ) (منتهی الارب ).
جشم . [ ج ُ ش َ ] (اِخ ) ابن خیوان بن نوف بن همدان، از قبایل عرب بوده است . (تاج العروس ). ◄ قبیله ای است از یمن . (منتهی الارب ).