جشب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جشب . [ ج َ ] (ع مص ) ببردن خدا جوانی کسی را. ◄ تباه و خوار گردانیدن خدا کسی را. ◄ بی نانخورش کردن طعام را. ◄ آرد کردن نیم کوب را. ◄ درشت و خشن گردیدن طعام . ◄ بی نانخورش گردیدن طعام . (اقرب الموارد).
جشب . [ ج َ ش ِ ] (ع ص ) بدخورش و درشت خوار. (منتهی الارب ).
جشب . [ ج ُ ] (ع اِ) پوست انار. (منتهی الارب ).