جشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ) [ په. ] (اِ.) گز استادان خیاط و بنا، چوبی که بدان زمین و امثال آن را پیمایند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ) [ په. ] (اِ.) گز استادان خیاط و بنا، چوبی که بدان زمین و امثال آن را پیمایند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جشان . [ ج َ ] (اِ) گز استادان خیاط و بنا. چوبی باشد که بدان زمین و امثال آن را پیمایند. (برهان قاطع).
جشان . [ ج ُش ْ شا] (ع اِ) ج ِ جَش ّ یا جُش ّ. رجوع به همین لغت شود.