جزیت دادن
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جزیت دادن . [ ج ِزْ ی َ دَ ] (مص مرکب ) جزیه دادن . خراج زمین دادن . خراج سرانه دادن ذمی : چه باید رصدگاه دارا شدن به جزیت دهی آشکارا شدن . نظامی . شاه رومی قبای چینی تاج جزیتش داده چین و روم خراج . نظامی . بده جزیت از ماببر کینه را قلم درمکش رسم دیرینه را. نظامی . رجوع به جزیه و جزیت شود.