جزمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جزمی . [ ] (اِخ ) (میر...) از شعرای تبریز بوده است . رجوع به مجمع الخواص ص ٨٦ شود.
جزمی . [ ] (اِخ ) از قرای بلوک قنقری فارس است . آبادیهای بلوک در کوهستان و میان دره ها متفرق اند و بهمین جهت مساحت آن حدود ده فرسخ در ده فرسخ است و زراعت خوب بعمل می آورد و پنج حمام وسه چهار مسجد دارد. (از مرآت البلدان ج ٤ ص ٢٢٦).