جزل

جزل . [ ج َ زَ ] (ع مص ) ریش گردیدن دوش شتر تا اینکه استخوانش برآید و جای آن هموار گردد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ریش گردیدن سر دوش ستور. (از متن اللغة). پاره کردن پالان است سر دوش شتر را. (از شرح قاموس ).

جزل . [ ج ُ زَ ] (اِخ ) لقب سعیدبن عثمان . (منتهی الارب ) (شرح قاموس ).

جزل . [ ج ِ ] (ع اِ) پاره ای بزرگ از خرما. (منتهی الارب ) (از شرح قاموس ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). پاره ای بزرگ از خرما و جز آن . (از متن اللغة). پاره ای از هر چیزی . (از متن اللغة). جِزلَة. (متن اللغه ) (شرح قاموس ) (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). و رجوع به جزلة شود.