جزعین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ ع) [ ع - فا. ] (ص نسب.) از جنس جزع.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ ع) [ ع - فا. ] (ص نسب.) از جنس جزع.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جزعین . [ ج َ ] (ص نسبی ) بگونه ٔ جزع . منسوب به جزع : ماهی در آبگیر دارد جزعین زره آهو در مرغزار دارد سیمین شکم . منوچهری . به جزعین پرده و قیرین عروسان امیران را شبستان تازه کردی . خاقانی .