جزر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جزر. [ ج َ ] (اِخ ) موضعی است به بادیه و وصف آن در شعری که صاغانی نقل کرده آمده است . (از تاج العروس ) (منتهی الارب ). در ابیات زیر ذکر این موضع آمده است : سرت بی فتلاءالذراعین حرة الی ضوء نار بین فردة فالجزر سرت ما سرت من لیلها ثم عرست الی کلفی لایضیف و لایقری . اسماء بنت مطرف (از معجم البلدان ).
جزر. [ ج ُ زُ ] (ع اِ) ج ِ جَزور، بمعنی شتر یا بخصوص شتر کشتنی . ج، جُزُرات . (از تاج العروس ). ◄ ج ِ جزیره . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به جزیره شود.
جزر. [ ج ُ زَ ] (اِ) گزر. زردک . (یادداشت مؤلف ).