جزری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جزری . [ ج َ زَ ] (اِخ ) عبدالکریم بن ابی مخارق . رجوع به لباب الانساب شود.
جزری . [ ج َ زَ ] (اِخ ) مبارک بن ابی الکرم محمدبن محمد ملقب به مجدالدین و مکنی به ابوالسعادات . وی از دانشمندان تاریخ و ادب و حدیث و معروف به ابن اثیر بود. رجوع به ابن اثیر در همین لغت نامه و ریحانة الادب شود.
جزری . [ ج َ زَ ] (اِخ ) محمدبن نصراﷲبن ابی الکرم محمد ملقب به شرف الدین . از دانشمندان ادب بود، و تألیفاتی به نظم و نثر داشت . و بسال ٦٢٢ هَ . ق . در سی وهفت سالگی درگذشت . (از ریحانة الادب ).