جحلمة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جحلمة. [ ج َ ل َ م َ ] (ع مص ) بر زمین زدن کسی را. (از منتهی الارب ) (تاج العروس ) (ذیل اقرب الموارد).