جترمون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جترمون . [ ] (اِخ ) نام یکی از شهرهای لاویان و متعلق به سبط دان . (صحیفه ٔ یوشع ٢١:٢٤). بانلم سبط مسنی میباشد (صحیفه ٔ یوشع ٢١:١٥). با اینکه دور نیست که دو قریه به این اسم مسمی بوده اند. و بلعام نیز خوانده شده است . (اول تواریخ ایام ٦:٧٠). ساکنان آنجا را جتیان گویند. (از قاموس کتاب مقدس ).
جترمون . [ ] (عبری، اِ) به عبری فشردنگاه انار را گویند (صحیفه ٔ یوشع ١٩:٤٥). (از قاموس کتاب مقدس ).