جبیلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جبیلی . [ ج ُ ب َ ] (اِخ ) عبیدبن حیان . محدث است . وی از مالک بن انس و اوزاعی و نظایر آنان روایت کند و صفوان بن صالح و عباس بن الولیدبن مزید البیروتی و ابوزرعة دمشقی از او روایت دارند. (از معجم البلدان ).
جبیلی . [ ج ُ ب َ] (اِخ ) عبیدبن خیار. محدث است . (از منتهی الارب ).
جبیلی . [ ج ُ ب َ] (اِخ ) محمدبن حارث . محدث است . (از منتهی الارب ).