جبریتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جبریتی . [ ج َ ] (اِخ ) شیخ طه بن محمد حلبی شافعی معروف به ابن مهنا. وی بحاث و مدقق بود و در ١١٣١ هَ .ق . بحجاز رفت و صحیح بخاری را از شارح آن ابن سالم بصری استماع کرد. و رعبی را از شیخ عبدالمصری فراگرفت و بمیهن خود بازگشت و بافاده مشغول شد. او راست : شرح «اسماع بدر» علی اسماء اهل بدر که شیخ عبداللطیف البقاعی الحمصی اصل آنرا جمع کرد و در سال ١١٦٤ آنرا بپایان رسانید و در سال ١٢٩٤هَ .ق . در بولاق بطبع رسید. (از معجم المطبوعات ).