جباجب

جباجب . [ ج َ ج ِ ] (ع ص، اِ) ناقه های ستبر فربه . ◄ ماء جباجب ؛ آب بسیار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

جباجب . [ ج َ ج ِ ] (اِخ ) کوههائیست بمکه . زبیر گفت : جباجب و اخاشب نام کوههائیست بمکه، یقال : «مابین جبجبیها و اخشبیها اکرم مِن فلان ». (از معجم البلدان ) : اذالنصر و افتها علی الخیل مالک و عبد مناف و التقوا بالجباجب . کثیر (از معجم البلدان ). کوههای مکه . (ناظم الاطباء). کوههای مکه شرفهااﷲتعالی . (منتهی الارب ).

جباجب . [ ج َ ج ِ ] (اِخ ) نصر گفت : مجمع مردم است بمنی ̍. (از معجم البلدان ).