جایگه ساختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جایگه ساختن . [ گ َه ْ ت َ ] (مص مرکب ) منزلت و مقام دادن . رتبه دادن : بدو گفت اگر شاهرا درخورم یکی نامور پاک خوالیگرم چو بشنید ضحاک بنواختش ز بهر خورش جایگه ساختش . فردوسی . فریدون بپرسید و بنواختشان به اندازه بر جایگه ساختشان . فردوسی . درم داد و تشریف و بنواختش بقدر هنر جایگه ساختش . سعدی . ◄ منزل دادن . مُقام دادن : وزان پس بپرسید و بنواختش یکی نامور جایگه ساختش . فردوسی .