جایزان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جایزان . [ ی ِ ] (اِخ ) این ده مرکزدهستان جایزان بخش رامهرمز شهرستان اهواز است در ٥٠هزارگزی جنوب خاوری رامهرمز و ٣ هزارگزی شمال خاوری راه شوسه مارون به آغاجاری واقع شده است . موقعیت طبیعی این دهستان گرمسیر و مالاریائی است و ٢٠٠ تن سکنه شیعه ٔ فارسی زبان دارد. آب مشروب از رودخانه مارون تأمین میشود و محصول آن غلات، برنج، کنجد و بزرک است و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است چاه نفت و پاسگاه ژاندارمری دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
جایزان . [ ی ِ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش رامهرمز شهرستان اهواز است . این دهستان از شمال بدهستانهای سلطان آبادو ابوالفارس و از خاور به شهرستان بهبهان و از جنوب بدهستان گدارچیتی و از باختر به دهستان آسیاب محدوداست . موقعیت طبیعی این دهستان دشت و هوای آن گرمسیرو مالاریائی است . این دهستان از ١٠ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و در حدود ١١٠٠ تن جمعیت دارد و مرکز دهستان و قراء مهم آن عبارتند از: خدامراد و سرجولکی، آب مصرفی دهستان از رودخانه ٔ مارون تأمین میگردد و محصول عمده ٔ آن غلات، برنج و کنجد است . شغل مردان زراعت و راههای دهستان مالرو است . ساکنین از طائفه ٔ بهمئی و بهبهانی هستند. معادن نفت در این دهستان کشف شده و استخراج میگردد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
جایزان . [ ی ِ ] (اِخ ) محلی است در نه فرسخی شهر بهبهان .