جایر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ) [ ع. جائر ] (اِفا.)<BR>۱- ستمکار، ظالم.<BR>۲- آن که از راه حق به راه باطل میل کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ ع. جائر ] (اِفا.) ۱- ستمکار، ظالم. ۲- آن که از راه حق به راه باطل میل کند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جایر. [ ی ِ ] (ع ص ) رجوع به جائر شود: منتصر جایر و عایر در اقطار مهالک و اقطار مسالک آواره شد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ١٨٤). ج، جایرون . (مهذب الاسماء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی