جایدر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جایدر. [ دَ ] (اِخ ) محلی است در لرستان . (مرآت البلدان ج ٤ ص ١٣٥). دهی است از دهستان بالا گریوه بخش ملاوی شهرستان خرم آباد. در ١٥ هزارگزی جنوب ملاوی و ١٧ هزارگزی خاور راه شوسه ٔ خرم آباد به اندیشمک واقع شده و محلی جلگه و گرمسیرو مالاریائی است که ٢٠٠ تن سکنه دارد مذهب آنان شیعه و زبان لری فارسی است . آب آن از رودخانه ٔ کشکان و محصول آن غلات و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن اتومبیل رو و ساکنین آن از طایفه جودکی و در کپر سکونت دارند بنای بقعه ٔ سید نعمت اﷲ جزایری ازآثار قدیم آنجا است . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).